Grupy na XII Rajd Cieni

NOTKA RADY ÓSEMKI
WESOŁEJ GROZY SŁOWIAŃSKIEJ

Uczestnicy Rajdu Cieni XII, O Wy – maluczkie stadko słowiańskich wędrowców, miłośnicy cebuli, Wy co bez Naszej boskiej iskry nie dalibyście rady nawet ruszyć tobołka!

My, Rada Ósemki, Najwyżsi z Najwyższych, zachęcamy was – ba, Nakazujemy z boskim beknięciem Narzyra – do tworzenia grup spośród waszego chaotycznego tłumu!

Każda grupa, niby mała rada much pod stołem, ma stworzyć: opis słowiańskiej wioski (z chałupami i kurami wróżącymi z obierek zgniłej cebuli), oraz opis plemienia słowiańskiego – jego wspólne cechy, charakterystykę, nadać wiosce nazwę (coś jak „Cebulogród”), nazwać plemię i jego członków, ustalić hierarchię.

Nie marudźcie jak ciotka z proroczymi kurami – grupujcie się prędko, twórzcie te słowiańskie brednie, bo inaczej wasze kapcie doniosą do nas, a my wyślemy Żywołapkę z naszymi świętymi kaczkami na rekonesans!

Cel? Święta tajemnica Rajdu, ale priorytet boski – stawcie się gotowi z opisami, nim Ścichobonk ziewnie srogo i uśpi Was wszystkich na wieki!

A jak już opis wioski i plemienia będzie gotowy, wyślijcie najszybszą kurę z waszej wioski, by opis ten Radzie Ósemki przyniosła, a Wesoła Rada Słowiańska, umieści go w odpowiednim miejscu.

Rada Ósemki

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

Kronika Wielkich Bóstw Starosłowiańszczyzny

(spisana w czasach mgieł, dymu i niekończącej się zabawy)

W pradawnych borach, gdzie mgła tańczyła z dymem, a grzyby szeptały sekrety, narodził się Wielki Krąg Bóstw, który miał władać ludźmi.

I tak powstała Rada Ośmiu, zwana też Wesołą Grozą Słowiańską.

Srogobiła – Matka Stanowczości i Porządku

Bogini, której spojrzenie prostuje kręgosłupy, a obecność sprawia, że nawet chaos zaczyna się ustawiać w kolejce. Srogobiła to ta, która nie pyta, tylko mówi. Nie krzyczy — bo nie musi. Jej głos jest jak dzwon w ciszy: „Zrób to. Teraz.” Patronka matek, nauczycieli, dyżurnych, osób, które mają plan, listę i zegarek.

Ścichobonk – Pan Błogiego Snu

Cichy jak kot na dywanie, miękki jak pierzyna po babci. To on przykrywa ludzi nocą, szepcząc: „Śpij, bo jutro znowu będzie trzeba udawać dorosłego.”

Patron drzemek, spania na drabinie i „jeszcze pięciu minutek”.

🍻 Rzygsław – Bóg Dobrej Zabawy i Rozpasania

Jego śmiech słychać w każdej karczmie, a jego błogosławieństwo objawia się słowami: „A co ci szkodzi? Jeszcze jedną!”

Patron tańców, toastów, śmiechu i tych, którzy wracają do domu o świcie, mówiąc: „To była nudna noc! A teraz idziemy na jednego!”.

Marich Łanna – Pani Obłędu, Grzybów i Dymu

Bogini, która chodzi boso po mchu i rozmawia z muchomorami.

Patronka wizji, dziwnych pomysłów, artystów, filozofów i tych, co patrzą w ognisko trochę za długo.

Jej wyznawcy mówią: „Nie wiem, co widziałem, ale było piękne.”

Słabogniła – Strażniczka Starców i Tych, Co Nie Odchodzą (i trochę śmierdzi)

Bogini o sercu miękkim jak stary koc, ale zapachu… cóż, niech będzie „historycznym”.

Patronka długowieczności, uporu, wspomnień i ludzi, którzy mówią: „Za moich czasów…”.

Jej obecność czuć. Dosłownie.

🍗 Nażyr – Bóg Jedzenia, Obfitości i Przejedzenia

Nażyr to bóstwo, które nie mówi — on mlaska z godnością. Jego brzuch jest okrągły jak księżyc w pełni, a jego stół nigdy nie jest pusty. Patron uczt, dokładek, ognisk, gazów po posiłku i tych, którzy mówią: „Nie jestem głodny… ale zjem.”

To on sprawia, że jedzenie smakuje lepiej, niż powinno.

Pulchny, z twarzą rumianą jak pieczone jabłko. Ubrany w tunikę z lnianego worka, przewiązaną pasem z suszonych kiełbas.

Skrzesiumira – Bogini Ognia i Namiętności

Płonie jak ognisko w noc kupały. Patronka miłości, żaru, flirtów, romansów i wszystkiego, co zaczyna się od „to tylko rozmowa”.

Jej dotyk rozpala serca, policzki i… czasem firanki.

Żywołapka – Strażniczka Małych Stworzeń, Czystej Wody i Dobrej Atmosfery